Kiedy płótno ożywa- lekcja plastyki w klasie 7 z „żywymi obrazami”

Większość lekcji plastyki kojarzy się z farbami, pastelami, ołówkiem, szelestem bloku. Jednak tuż przed feriami uczniowie klasy VII zamienili pędzle na kostiumy, a kartki papieru na... samych siebie, gdyż uczestniczyli w projekcie „ Żywe Obrazy”, łączącym historię sztuki z teatrem i fotografią. 

Uczniowie po wyborze dzieł malarskich starali się jak najdokładniej odwzorować:

• Pozę i mimikę postaci.
• Kostiumy oraz rekwizyty.
• Kompozycję, oświetlenie i  ustawienie w przestrzeni.

W związku z tym, że zdjęcia wykonywane były w sali lekcyjnej, zastosowano niekiedy obróbkę fotograficzną na komputerze, by jeszcze dokładniej odtworzyć dane dzieło sztuki.  

Uczniowie odtwarzali głównie portrety, ale pojawiły się też sceny rodzajowe. Inspirowali się obrazami polskich artystów (np. Jan Matejko, Józef Chełmoński) lub zagranicznych ( Leonardo da Vinci, Jan van Eyck, Auguste Renoir, Hein van Doren itd.)

„ Żywe obrazy” to coś więcej niż przebieranki. To lekcja uważności. Aby dobrze odtworzyć obraz, uczeń musiał przeanalizować każdy szczegół: odpowiedni strój, rekwizyty,  kierunek padania światła, układ dłoni, a nawet emocje malujące się na twarzy bohatera. W dobie szybkich zdjęć robionych smartfonem, zatrzymanie się w bezruchu na kilka minut, by stać się częścią historii sztuki, było dla wielu ciekawym doświadczeniem. Ta lekcja udowodniła, że sztuka nie musi być zamknięta w zakurzonych muzealnych salach. Może być bliska, namacalna i pełna czasem humoru.